Hoe werk jij in de toekomst?

Gepost op 28/06/2019 12:00 door Tommie Harnie

Hoe kijk jij naar de toekomst? Of hoe voel jij je als je aan jouw werk in de toekomst denkt? Op zich een banale vraag dacht ik. Wie is er nu bang of angstig voor de toekomst? Die komt er toch aan... Een beetje 'open minded' persoon staat toch optimistisch in het leven, so what? Tot ik na een tweedaagse CIPD kuur in London, toch ff stil stond bij de antwoordmogelijkheden.

Een open deur: technologie is een game changer. Nee? Natuurlijk, dat is het altijd al geweest en zal niet anders zijn. Mét voordelen. Als onze jongste telg van vijf in zijn spel doet alsof hij speelt met een GSM, dan praat hij tegen Siri. Die kan je alles vragen en die regelt alles. Hoe cool is dat! Als ik in een Googledoc werk moet ik me geen zorgen maken alles kwijt te geraken en mag ik mijn 'uit het hoofd geleerde' toestencombinatie Ctrl+s vergeten. Oh zo bevrijdend.

Centrale thema's dit jaar op de CIPD beurs? AI (artificiële intelligentie), neuroscience, science of change, the future of skills, the future job market, leren...  De naam werd omgevormd naar "Festival of work". Zoiets als het nieuwe Rock Werchter voor L&D.

In enkele keynotes ging men dieper in op AI. Maar och, als mens moet je toch niet bang zijn, "het" is een computer en wij hebben zoveel meer wat ons menselijk maakt, onderscheidt. Is dat nog zo?

AI krijgt meer en meer menselijke eigenschappen! Het kan:

  • Lezen wat je schrijft of een samenvatting voor jou maken over waarnaar je op zoek bent.
  • Gezichten herkennen, eender waar en beter dan ons.
  • Luisteren. Geluiden filteren, bijvoorbeeld geweerschoten herkennen.
  • Praten. Siri luistert.
  • Emoties herkennen.
  • Componeren, puttend uit de algoritmes van Bach en Beethoven.

Boenk, met m'n neus in de realiteit geduwd. Waar staan wij als mens? Waarop moeten wij nu inzetten?

Bernard Marr daagt ons uit om de sweet spot tussen machine en mens te zoeken.

En kijk, als slotact, kregen we Neil Harbisson door onze maag gesplitst. Die man is een symbiose tussen mens en machine. Eerst dacht ik dat kan niet, hier nemen ze ons in het ootje. Nee. Die kan werkelijk kleurendoof zijn. Een cyborg, ja, in't echt.

En wauw, wat een visie heeft die man. Geïnspireerd door oa. het dierenrijk, zoekt hij naar manieren om zintuigelijke belevingen te verhogen, zich te kunnen aanpassen aan de omgeving, onze wereld. En dus niet alles buiten onszelf te leggen. Voor velen toch even slikken. Zeg nu zelf: "Hoe zou jij reageren als je dochter of zoon van 16 naar huis zou komen en zeggen ik wil ook zo'n ding in m'n hersenen... ?". Mogelijke discussies   over "wel of geen" tattoo verbleken hierbij terstond.

Als ik dan even terugkijk naar de 'onschuldige vragen', over hoe ik me voel, blik op werken in de toekomst, weet ik het even niet meer. Dit vraagt meer dan een impulsief antwoord. 

Ongerust of angstig ben ik niet. Waarom zou ik? We passen ons wel aan, maar doen we dat wel echt? Draaien we ons niet dikwijls een rad voor eigen ogen? Iets van oude wijn in nieuwe zakken. 

Mijn tip: doe aan refactoring.

IT'ers die doen dat. Die herschrijven hun code, een vorm van agile softwareontwikkeling. Als gebruiker merk je er meestal niet veel van en toch doen die mannen dat. Straf!

Laat dat mijn boodschap zijn voor de vakantie. Stop met in de toekomst te willen leven. Leef & werk nu, kan zo aan de muur naast de slogans van BZN. ;-)

Herschrijf je eigen code. Eigen  je een refactoring methode toe. Meet je een frisse kijk aan. Ga op zoek naar wat je vandaag anders kan doen met wat je aan het doen bent. Doe alsof je jouw werk voor het eerst doet en vraag input aan mensen die veraf staan. 

Ik ben ervan overtuigd dat door je meer te focussen op het nu, je meer ruimte en opportuniteiten creëert en ziet.

Een fijne en inspirerende vakantie!

Deel deze pagina:

Dit artikel is geschreven door Tommie Harnie

Expertise: Sales (verkoop),communicatie en activerende werkvormen

Door deelnemers ervaren als: enthousiast, creatief, dwarsdenker

Tommie laat het etiket ADHD niet als een belemmering klinken, maar als een talent. Voordat je met je ogen kan knipperen heeft Tommie alweer een beter idee en ziet hij het helemaal voor zich hoe jouw medewerkers, jouw organisatie en jijzelf boven zichzelf kunnen uitgroeien. Tegen ADHD bestaat er een medicijn, tegen zijn meeslepend enthousiasme niet.
Tommie sleurt je mee in zijn turbulent denkproces en voordat je bekomen bent van de rollercoaster aan input, besef je dat je wakker wordt in een nieuwe organisatie waarin mensen met meer plezier zich inzetten voor de klant en voor uw organisatie.

Reageer op dit artikel

Wordt niet weergegeven op de website.